Annenin bebeğine ,bebeğin anneye Kavuşması

Gelin yanaşın şöyle yamacıma da size dünya güzelliklerinden en müstesna en harika şekilde yaratışmış insanın hayata merhaba dediği aşamadaki hislerden bahsedeyim :)

Anneliğin zahmetinin gebelik sürecinde başladığı konusunda hepimizin hemfikir olduğunu düşünüyorum :) Gebelik süreci her ne kadar yorucu, stresli, duygu durum bozukluklarının olduğu bir dönem olsa da aynı zamanda içinde büyüyen bir canın verdiği mutluluk her anne adayı içinde paha biçilemez bir değerdedir. Ki artık son evreye geldiği anda annenin hisleri… 

Hem bebeğine kavuşacak olmanın verdiği büyük mutluluk, hem doğum sürecinin getirdiği bilinmezlik korkusu iki durum birbiri arasında bir savaşa girişiverir. Ama anne adayımız o kadar dirayetli ve o kadar güçlüdür ki tek başına bile olsa o acılara göğüs gerebilecek iradeyi bünyesinde barındırır. Belki çok yorulur, bedenen yıpranır, enerjisinin tükenme noktasına geldiğini hisseder, ama bizler o doğum anında gösterilen bu çabaya, bu dayanıklılığa hayran oluruz. İşte anneliğin asıl zorluğu bu ağrılı süreçte belli eder kendini, bir yandan da bebeğin ısrarla dünyaya gelme isteğine şahitlik etmiş oluruz :)

Ve işte o muazzam an; annedeki son gayret kırıntısı ve odayı dolduran bir ağlama…

Merhaba küçüğüm, annenle tanışma vakti…

Nasılsa susuverdin annenin göğsüne koyunca seni güzel mi annenin kalp atışları?

Önceleri içindeyken duyardın uykuya dalıverirdin hemen tanıdığın kalp atışları ve işte huzurun adresi ve işte senin korunaklı kuytun burası annenin kalbinin taaa içi. Ve bundan sonra senin yeni yuvan orası…